Πρέσπες: Με πείσμα και μεράκι για την κτηνοτροφία

Μπορεί τα σχέδιά τους να βρίσκουν «τοίχο», αφού συνεπεία της οικονομικής κρίσης σε πολλές περιπτώσεις «φρενάρεται η υλοποίησή τους», αλλά ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Εθνικού Δρυμού Πρεσπών «Πελεκάνος» κάνει την αυτοκριτική του.

Ο Νίκος Στεργίου μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο παραδέχεται: «Ναι μεν είμαστε άπειροι σε ορισμένους τομείς, αλλά δουλεύουμε σκληρά, έχουμε όραμα και με όπλο μας το περίσσιο πείσμα προχωράμε και δεν το βάζουμε κάτω».

Έτσι λοιπόν, οι άνθρωποι του συλλόγου συνεχίζουν με γοργούς ρυθμούς τον σχεδιασμό και την προσπάθεια για την επέκταση των δραστηριοτήτων του συνεταιρισμού στην κτηνοτροφία με τη δημιουργία και κινητού σφαγείου, παραγωγή πιπεριών φλωρίνης και αλίευση τσιρονιού (ψάρι που αλιεύεται μόνο στη Μεγάλη Πρέσπα σε ετήσια ποσότητα 30-40 τόνους, με δυνατότητας αύξησης), δημιουργία κονσερβοποιείου, αλλά και ενίσχυση των πολύ μικρών ποσοτήτων εξαγωγής του προϊόντος τους.

Τονίζεται ότι σε αντίθεση με πέρυσι, οπότε λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών 60% της παραγωγής ήταν υποβαθμισμένο προϊόν, η φετινή παραγωγή εξελίσσεται καλά. Η συγκομιδή δεν έχει ξεκινήσει ακόμη (αναμένεται στις 20 με 25 Σεπτεμβρίου).

Ο κ. Στεργίου σημειώνει: «είναι νωρίς ακόμα για να μιλάμε για τιμές, αφού πρέπει να δούμε και σε παγκόσμιο επίπεδο πώς θα κινηθεί η αγορά. Θα είμαστε ευχαριστημένοι αν πετύχουμε τις περσινές, δηλαδή 3-3,5 ευρώ/κιλό».

Επισημαίνει, πάντως, ότι τα φασόλια Πρεσπών ξεχωρίζουν για την υψηλή ποιότητά τους, είναι εύγευστα και εύκολα στο μαγείρεμα, ενώ «από το 2003, όταν λειτούργησε ο Συνεταιρισμός, επιτεύχθηκε μείωση άνω του 40% στη χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, γεγονός που λειτούργησε θετικά στην ποιότητα του προϊόντος και έριξε το κόστος παραγωγής».

Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι στην Ελλάδα εισάγονται 74% των οσπρίων, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη για συνεργασίες μεταξύ των παραγωγών του κλάδου. Η μέση ετήσια παραγωγή στην περιοχή ανέρχεται σε 3.000-3.200 τόνους.

Η μερίδα του λέοντος διοχετεύεται στην ελληνική αγορά και μόλις ένα ποσοστό 5% εξάγεται, κι αυτό, όπως λέει, ο κ.Στεργίου, «με κόπο». Εξηγεί: «από έρευνα που κάναμε, διαπιστώσαμε ότι το προϊόν μας δεν το γνωρίζουν στο εξωτερικό».

Σε αναζήτηση του… κλειδιού που θα ανοίξει την πόρτα των εξαγωγών

«Είμαστε σε αναζήτηση του κλειδιού εκείνου που θα ανοίξει την πόρτα των εξαγωγών» υπογραμμίζει και προσθέτει: «είχαμε κάνει πλάνο για εξαγωγές, μέσω συμβολαίων, ποσότητας 25% του προϊόντος μας σε Γερμανία, ΗΠΑ και Βέλγιο, αλλά τελικά δεν μας βγήκε, λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και των capital controls».

Ωστόσο, όπως ο ίδιος σπεύδει να προσθέσει, «δεν φταίει μόνο αυτό. Η υποβαθμισμένη ποιότητα του προϊόντος μας πέρυσι σε μεγάλο ποσοστό, λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών, δεν βοήθησε στην επίτευξη του στόχου που θέσαμε, ενώ όπως αντιληφθήκαμε εκ των υστέρων, ακόμα δεν βρήκαμε τα δίκτυα εκείνα που θα μας βάλουν στα σωστά ράφια των ξένων αγορών».

Τα φασόλια, όπως τουλάχιστον χρησιμοποιούνται στην ελληνική κουζίνα, δεν είναι γνωστά στις περισσότερες χώρες. Έτσι, το σχέδιο του Πελεκάνου είναι η παραγωγή πάστας φασολιού σε επτά κωδικούς.

«Δύο χρόνια τώρα περιμένουμε να ανοίξουν νέα προγράμματα για τη στήριξη επενδυτικών πρωτοβουλιών» λέει ο κ. Στεργίου και προσθέτει: «ουσιαστικά είναι έτοιμο το επενδυτικό πλάνο, για την πάστα φασολιού “Πελεκάνος”, αλλά περιμένουμε ακόμα».

Κτηνοτροφία και κονσερβοποιείο σε αναμονή

«Από τα 31 μέλη μας, επτά έχουν και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις. Στον δήμο μας υπάρχουν πολλές εκμεταλλεύσεις με βοειδή ελευθέρας βοσκής, με ζωϊκό κεφάλαιο, που ξεπερνάει τα 4.000 ζώα που αντιπροσωπεύουν εκλεκτής ποιότητας κρέας, το οποίο παράγεται απο την αυτόχθονη κόκκινη φυλή αγελάδας, ενώ τα αιγοπρόβατα είναι περί τα 12.000» επισημαίνει ο κ. Στεργίου και προσθέτει:

«Η πρακτική των περισσοτέρων κτηνοτρόφων είναι τέτοια που μπορεί να θεωρηθεί ότι σε μεγάλο βαθμό ανταποκρίνεται στα κριτήρια της βιολογικής κτηνοτροφίας, ωστόσο λείπει η συστηματοποίηση και η πιστοποίηση».

Προς την κατεύθυνση αυτή, ο «Πελεκάνος», έχοντας εξασφαλίσει τις υπηρεσίες κτηνιάτρου και τεχνολόγου ζωϊκής παραγωγής, το τελευταίο επτάμηνο οργανώνει τον κτηνοτροφικό χώρο στην περιοχή κι έχει ήδη προχωρήσει στην καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης.

Επιπλέον, όπως πληροφορεί ο κ. Στεργίου, «ήδη έχει βρεθεί το δίκτυο για τη διάθεση των ποσοτήτων κρέατος, ενώ μέσα στο επόμενο 15νθήμερο θα είναι έτοιμη η μελέτη βωσιμότητας για τη λειτουργία κινητού σφαγείου, καθώς το πλησιέστερο απέχει 100 χιλιόμετρα από την περιοχή».

Η σχετική μελέτη θα κατατεθεί τόσο στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όσο και στην αρμόδια υπηρεσία της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, η οποία θα δώσει την άδεια. Το κόστος του έργου εκτιμάται σε 450.000 ευρώ, αλλά όπως βεβαιώνει ο κ. Στεργίου η χρηματοδότηση για την υλοποίησή του έχει ήδη βρεθεί.

Σχετικά με τη λειτουργία κονσεβοποιείου, οι αγρότες του Πελεκάνου περιμένουν τον τελευταίο χρόνο την προκήρυξη των προγραμμάτων μεταποίησης από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, προκειμένου να ευνοηθούν από κοινοτικά κονδύλια και να προχωρήσουν το project, το κόστος του οποίου υπολογίζουν στα 1,3 εκατ. ευρώ.

Ο κ. Στεργίου σημειώνει: «Ναι μεν έχουμε βρει χρηματοδότηση, αλλά επειδή βλέπουμε μακριά, θέλουμε να αξιοποιήσουμε τα κονδύλια αυτά και για την περαιτέρω υλοποίηση των σχεδίων μας. Στόχος είναι να μπούμε στην παραγωγή πιπεριάς φλωρίνης, αλλά και να “πατήσουμε” τον κόσμο του τσιρονιού, ένα ψάρι που μοιάζει με τον γάβρο και τη σαρδέλα».

Λέει πως για τη δημιουργία του κονσερβοποιείου οι μελέτες τρέχουν γρήγορα και σύμφωνα με αυτές, θα εγκατασταθεί σε χώρο 1.000 τ.μ. στις εγκαταστάσεις του συνεταιρισμού και θα είναι δυναμικότητας ενός τόνου ανά ώρα. Μάλιστα, όπως επισημαίνει, για τη λειτουργία του αρχικά εκτιμάται ότι θα απαιτηθεί η πρόσληψη 20 νέων ατόμων και «αυτό μόνο στην πρώτη φάση». Υπενθυμίζει ότι την περίοδο 1967-1978 λειτουργούσε στην περιοχή κονσερβοποιείο, στη διασταύρωση μεγάλων ψαράδων, ανάμεσα στη Μικρή και Μεγάλη Πρέσπα.

«Μονόδρομος» η δημιουργία ενιαίου φορέα για εκπροσώπηση των αγροτών

Μονόδρομο αρχικά για την επιβίωση κι στη συνέχεια για την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα στην Ελλάδα, χαρακτηρίζει ο κ. Στεργίου τη δημιουργία Συνδέσμου Αγροτικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων και Επιχειρήσεων Ελλάδας.

Σημειώνει: «Με θλίβει η μη εκπροσώπηση του αγροτικού χώρου με μία ενιαία και βροντερή φωνή, τόσο εντός, όσο και εκτός των ελληνικών συνόρων, αφού η έλλειψή του οδηγεί σε απώλεια για τον κλάδο συνολικά. Πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί και να αποτινάξουμε τις παλιές αντιλήψεις. Όποιος δεν πιστέψει αυτό που επιχειρείται, είναι απλώς λάθος. Αν χαθεί και αυτή η ευκαιρία, τότε πιστεύω ότι ο πρωτογενής τομέας θα βιώσει πρωτόγνωρες καταστάσεις και όχι θετικές».

Facebook

Likebox Slider Pro for WordPress